Dat nieuwe ervaringen ons gelukkig maken, blijkt ook uit een experiment van de psychologen Buchanan en Bardi van de universiteit van Londen. Ze verdeelden proefpersonen van allerlei leeftijden over drie groepen. De eerste groep moest tien dagen lang nieuwe en onverwachte dingen doen. De tweede groep verrichtte elke dag een goede daad. De derde deed niets anders dan gewoonlijk.
Tien dagen later bleken de eerste twee groepen duidelijk vrolijker en gelukkiger te zijn dan de derde groep. Maar in de eerste groep was iets opvallends te zien: de proefpersonen die vijf nieuwe dingen op één dag deden en de rest van de week doorgingen met hun gewone leven, waren gelukkiger dan de proefpersonen die elke dag iets nieuws probeerden. De nieuwigheid gaat er blijkbaar snel van af als je het elke dag doet, zo concludeerden de onderzoekers.

De kleurrijke en verleidelijke box. Je moet wel van filosoferen houden!

“Het leven als kunstwerk” is de titel van een cd-box van filosoof Joep Dohmen. De titel en de vormgeving van de doos wekken een andere indruk dan dat de inhoud uiteindelijk waarmaakt. Het lijkt er op dat de auteur en de uitgever mee willen liften op de trend van makkelijk verteerbare en hapklare levenslessen in de lijn van Psychologie Magazine, Happinez, Wayne Dyer of Deepak Chopra. Het is echter bijna het tegenovergestelde. Verwar filosofie niet met populistische geschriften. Dohmen geeft gedurende enige uren op vijf cd’s college over hoe de mensheid in de loop der tijden heeft aangekeken tegen hoe wij tegen het leven aankijken.  Joep Dohmen zegt dat het mogelijk is van het leven een kunstwerk te maken. Hij doet dat daadwerkelijk filosoferend door mitsen en maren en verschillende visies aan te reiken. Het valt niet aan te bevelen de vijf cd’s ineens achter elkaar af te draaien. Dohmen heeft zeker geen onplezierige stem, maar het is wel hoorbaar dat hij zijn teksten voorleest en de hoeveelheid informatie die hij over de luisteraar uitstort wordt op een gegeven moment teveel om er de volle aandacht continu bij te houden. De cd’s kunnen wellicht nog wel het best in de auto gebruikt worden om zo bijvoorbeeld meer inhoud te geven aan de nutteloze wachttijd in files. Op cd 5 wordt het thema dat je het leven zou kunnen vergelijken met een reis uitgesponnen. Na een uur concludeert de auteur dat die vergelijking niet opgaat en dat je het leven beter kunt zien als een Jazz-jamsessie. Voor mensen die doortastend en direct aan de slag willen met hun leven werkt zoiets niet stimulerend.

Citaten: “Levenskunst lijkt veel op het verhaal van Baron van Münchhausen, waarbij je jezelf aan je haren uit het moeras moet trekken. Elk mens moet zijn eigen wijsheid opdoen.” “Levenskunst moet weg uit de sfeer van de Succes-agenda. Zorg voor jezelf, relatie met jezelf aangaan. Zorgvuldig verwerven van een eigen levenshouding.” En: “Geluk betekent “als mens gelukt zijn”.

Jammer dat je zo’n productie maar eenmaal gebruikt. Ik zie me namelijk niet zo gauw weer de vijf cd’s in de speler leggen. Eigenlijk zou je als plicht moeten hebben om de box door te geven van anderen. Vijf uur besteden om na te denken over je leven is iets wat eigenlijk iedereen zou moeten doen.

Inhoud box:

• CD 1 Inleiding in de levenskunst
• CD 2 Geschiedenis van de levenskunst (1)
• CD 3 Geschiedenis van de levenskunst (2)
• CD 4 Geschiedenis van de levenskunst (3)
• CD 5 Actuele levenskunst
• CD 6 De kunst van het ouder worden
• Boek Het leven als kunstwerk

Totale luisterduur: ca. 400 minuten, Verkoopprijs: € 49,95, ISBN: 9789089930248, een uitgave van VEEN MAGAZINES,
Verkrijgbaar in de boekhandel en op www.filosofiemagazine.nl

Psycholoog Barry Schwartz pleit gepassioneerd voor minder regels in onderwijs, geneeskunde en rechtspraak. Hij komt met dramatische voorbeelden van hoe regels verkeerde, onbedoelde effecten hebben omdat ze de wijsheid van mensen uitschakelen.Als mensen regels volgen die hun beletten zelf na te denken, zijn ze niet meer geïnteresseerd in de gevolgen van hun handelen.

via Pluspost.

List your goals on 43 Things.

Workaholism is onnodig en dom. Meer werken betekent niet dat je meer betrokken bent of dat je meer werk gedaan krijgt. Het betekent alleen dat je meer uren werkt. Workaholics voelen zichzelf kantoortuinhelden door hun structurele overwerken. Ze creëren continue nieuwe problemen. Die ze vervolgens met brute kracht en zonder oog voor prioriteit en efficiëntie oplossen. Dit doordat ze niet scherp kunnen denken vanuit structurele vermoeidheid. Hierdoor worden problemen niet goed opgelost en komen ze vervolgens weer net zo hard weer terug. Met als resultaat meer overwerk. Workaholics zijn geen helden. De echte helden zitten om 18.30 met hun gezin te eten, omdat ze een snellere manier hebben gevonden om de problemen op te lossen.

via REWORK

via Noordhollands Dagblad.